donderdag 14 januari 2010

Wist je dat.... ?!




Deze willen we u ook niet onthouden:


WIST U DAT…

- …de Pojomeros Wouter meer dan 50 jaar oud schatten als hij zijn baard niet heeft afgedaan? Ze noemen hem dan “cham” Wouter, een aanspreektitel in het Q’anchobal enkel voor ouderlingen!

- …Pojomse vrouwen als ze ziek zijn een handdoek over hun hoofd binden? Ze komen dan ook altijd de consultas binnen met een handdoek op hun kop…

- …wij ons WC papier hier nooit IN de wc mogen gooien (zelfs niet in de stad), maar er altijd naast in een vuilbakje? Daarna moeten we ons papier gaan branden… reden: de leidingen kunnen het niet aan!

- …de mensen ons op straat vaak aanroepen met de namen ‘Hanne en Kurt’ (de vorige coördinators van Vivir en Amor die in geen honderd jaar op ons lijken)

- ... wouter zijn baard best wel lang kan zijn (en hij af en toe vuile nagels heeft, zie foto). De reden is telkens wel hard werken natuurlijk!

- …de mama’s vaak ook al de liedjes uit het jeugdwerk beginnen te neuriën als ze Miet tegenkomen?

- …Pojomse vrouwen nadat ze bevallen zijn, meer dan een maand plat op bed liggen en er dan ook bijna niet uitkomen?

- …je altijd met botten moet vertrekken als je ’s nachts een consulta moet doen wegens ongelofelijk veel lodo (modder)…

- …er heel erg sporadisch een keer Shakira schalt door de luidsprekers over het dorp… maar meestal gewoon marimba of Spaans gezang?

- …het ook in Pojom ongelofelijk KOUD kan zijn: de laatste 14 dagen zagen we de zon niet meer, leefden we volledig in de mist gehuld en liep iedereen rond met minsten 7 truien (iedereen behalve onze beer Wouter) en neen, we overdrijven niet! 10 graden buiten zonder verwarming betekent ijzig koud!

- …als je iemand groet op straat zeg je eerst “buenos dias” (goeiemorgen) en meteen daarna ook “adios” (salut!), allemaal in 5 seconden tijd!

- …wij ons heel fel moeten bukken vooraleer we een huisje binnen kunnen gaan… zelfs Miet met haar 1m67 is een kop groter dan de meeste vrouwen hier?

- …de zomervakantie hier bijna drie maanden duurt?

- …er elk jaar een alcalde verkozen wordt? Dat is de burgemeester van het dorp die ELKE dag van het jaar (zonder uitzondering) tussen 5 en 7u ’s morgens EN tussen 16u en 18u ’s avonds aanwezig moet zijn in zijn lokaaltje en dit ZONDER vergoeding en helemaal op VRIJWILLIGE basis! Hij moet alle ‘problemen’ uit het dorp oplossen: van zaken omtrent de school tot burenruzies, van het organiseren van feesten tot het opsluiten van de dronkaards!

- …het jeugdwerk elke zaterdag een 80tal kinderen lokt (behalve als het hard regent)?

- …Miet als hobby een sjaal breit en Wouter als hobby een vogelkooi timmert?

- …vrouwen hier het eigendom zijn van de man? De man is de eigenaar van de vrouw met andere woorden.

- …we hier al 14 dagen elke avond zonder elektriciteit in de bittere kou zitten en daardoor zelfs geen gezelschapsspel meer kunnen spelen? Doordat het zodanig koud is kunnen we niet anders dan in ons warm bed kruipen…

- ... Miet in de koude periode zich behelpt met kleren van Wouter en dat dat af en toe heel sexy is ;-)

- ... Wouter en Miet verhuisd zijn naar een nieuwe en grotere kamer en dat ze daar niet rouwig om zijn?

- …het hier heel druk kan zijn in de clinica: tijdens de consultas een stuk of 20 patiënten, vergadering en overleg over de werking van de school, lesvoorbereidingen, ’s avonds geklop op de deur voor een dringende zieke en ’s nachts ons bed uit voor een echt spoedgeval naar Huehue stad (een ritje van 8u met de wagen!)

- ...we overdreven gelukkig worden van een postpakketje met bijvoorbeeld snoep, choco, blauwe Chimay, chocolade… (en we die pakketjes moeten gaan ophalen helemaal naar huehue stad? We kunnen daarvoor dus niet expres een ritje maken helaas!!!!)

- …de jeeps hier altijd ongelofelijk volgeladen worden, zo hard dat je denkt dat je gaat kantelen bij elke scherpe bocht en zo hard dat je geen arm of voet meer kunt verzetten? Wel heel gezellig natuurlijk…!!!!

- …alle vrouwen (maar dan ook echt alle vrouwen) hier zwart en vooral zeer lang haar hebben?

- ... Miet vaak nagegaapt wordt als ze met haar botten over straat loopt? Botten worden namelijk enkel door mannen (en door Belgische vrijwilligsters) gedragen!

- …we naar een koude douche verlangen als de zon schijnt en we ons weigeren te wassen als het regent? (douche met enkel koud water…)

- …Wouter en Miet kraks in de keuken geworden zijn? Jaja…

- …we om de drie maand het land uitmoeten (naar Mexico of Belize of een ander land) om ons paspoort te verlengen? Doen we dit niet dan zijn we hier illegaal… voor wouter en miet is het bijna zo ver…

- …we hier bezoek zullen krijgen? In februari 4 vrienden van Wouter, in april de ouders en nonkels en tantes van Wouter en in juli de ouders van Miet!

- …Pojomeros fan zijn van vuurwerk, op welk moment dan ook?

- …de sterrenhemel hier prachtig is en dat er in België eigenlijk nul komma nul sterren te zien zijn?

- …iedereen hier zeker 3 namen heeft: een voornaam (gekozen door de ouders) en als familienamen eerst de eerste familinaam van de pa, en dan de eerste familienaam van de ma? Met als gevolg dat de naam “Fracisco Francisco Francisco” hier wel degelijk bestaat!

- ... Wouter al 13 kg vermagerd is waardoor zijn broek nog later gaat hangen!

- …iedereen daarnaast ook nog een typische Q’anchobal naam heeft?

- … de vrouwen hier NOOIT hun benen laten zien? Ze dragen altijd een lange rok (corte genaamd).

- ... dat vrouwen onder die rok ook geen ondergoed dragen!

- … de eerste Pojomse “Bram” geboren is (naar de vrijwilliger uit onze clinica)?

- … er nog geen “Miet” en nog geen “Wouter” (al heeft dit niet veel gescheeld) is? We houden u op de hoogte!

- … Wouter een uitstekende en enthousiaste chauffeur is en Miet het stuur van de jeep nog niet aangeraakt heeft?

- …Wouter gisteren een rit van 7 uur gedaan heeft om samen met twee patienten aan te komen op de spoeddienst van Hospital Nacional, daarna 4 uur geslapen en weer terug...

- ... Miet haar moedergevoel opkomt telkens ze een baby in haar armen heeft? (Wouter kan gelukkig nog wat tegendruk plaatsen)

- ... een blogbericht tijdig schrijven moeilijker lijkt dan het lijkt...

- ... we het gevoel hebben dat we nooit helemaal kunnen uitleggen wat we zeggen!

- ... we jullie wel een beetje missen maar het nog steeds goed naar onze zin hebben!

- ...

vrijdag 8 januari 2010

Nieuwe foto's

Buenos dias a todo!


We hebben nieuwe foto's in de diavoorstelling geplaatst. Klik erop! :-)

Je vindt ze hiernaast (rechts)!

zaterdag 2 januari 2010

Bloggen in het kort... leuk en minder leuk nieuws!


Een guatemalteekse (niet-witte) zeer gezellige Kerstavond



Kerstmis in Pojom... anders dan anders, maar zo hebben Wouter en Miet het wel eens graag! Een verslagje:

24 december, geen consultas in de clinica, maar wel een drukte van jewelste want er moet een heleboel geregeld worden: patienten komen langs voor een emergencia, de allerlaaste likjes verf moeten op de school geschilderd worden (want morgen is er groot feest: inauguration (ofwel inwijding) van de gloednieuwe middelbare school), hanne en kurt zijn hun hele hebben en houden aan het inpakken en crossen overal heen en weer, de lessen voor het schooljaar 2010 moeten voorbereid worden, ... kortom er is genoeg te doen! Het weertje is schitterend en in onze middagpauze kunnen we een duik meepikken in de rio, 24 december badend onder een stralende zon... het is niet iedereen gegeven!

Tegen een uur of 16 beginnen we met alle vrijwilligers samen te koken. Op het menu staat: apertiefhapjes, tomatensoep a la bram (=soep met groenten zonder water toegevoegd, kan ook als saus dienen), lasagna MET kaas en flan. Een menu om U tegen te zeggen lijkt ons en we vliegen er in! Rond 19u vertrekken we richting de “possadas”, dit is een traditie in Pojom die elk jaar start rond de 16de december. Wat gebeurt er? De mensen gaan in een stoet naar een bepaald huis en vragen er – net zoals Maria en Jozef dat deden – overnachting. Er wordt heen en weer gezongen en gebeden (met luide boxen en dus zeer veel lawaai), tot de groep uiteindelijk toestemming krijgt om het huis binnen te gaan. Daar staat een heuse marimba groep klaar die deuntjes speelt voor het hele dorp... de volgende dag start de possada in het huis waar ze geeindigd waren en en gaan ze allemaal samen naar een ander huis om er opnieuw “possada” te vragen... De allerlaatste tocht, op kerstavond, gaat iedereen in een grote stoet met vele kaarsen richting de kerk... de misviering hebben wij niet bijgewoond, want die kan in guatemala soms een uur of 4 duren... Wij kozen wel voor de aperitief!

Na een heel lekker maal, vertrekken we naar de rio... een kampvuur in de prachtige natuur, naast een bruisende rivier, onder een fonkelende sterrenhemel en met een gitaar... het was indrukwekkend en heel erg gezellig!

Kerstdag in Pojom: inauguration en afscheid...

Kerstdag in Pojom was 1 groot dorpsfeest, te beginnen vanaf (zonder te overdrijven) 9.00u s morgens!!! De reden tot feesten? De inhuldiging van de middelbare school (die net op tijd helemaal geschilderd was) en tegelijk ook een eerbetoon aan Hanne en Kurt die de dag erop naar Belgie zouden vertrekken ...

Op het programma staan een heleboel sprekers, een marimba groepje en een voetbaltornooi! De directeur en enkele leerkrachten doen hun woordje, maar ook Kurt neemt heel mooi afscheid van zijn dorp...
De Guatemalteekse EN de Belgische vlag wordt naar voor gebracht en iedereen zingt uit volle borst het guatemalteekse volkslied mee. We worden met de vrijwilligers uitgenodigd om samen met de directeur en de verantwoordelijken te eten in de school: rijst met kip overgoten door een dikke saus! En dan kan het voetbaltornooi beginnen, ook Vivir en Amor heeft een ploeg samengesteld: Kurt, Tupac en Wouter als spitsen (maar helaas vaak ook als verdedigers...), Bram en Tom in de goal, Antonio, Leidi en Hanne als middenvelders! Vivir en Amor deed zijn uiterste best maar moest het onderspit delven (tegen de spelers uit de voetbalploeg van Kurt, de beste ploeg van het hele dorp!!!)... een verlies van 0- 2...Maar dit heef t onze Kerstdag zeker niet bedorven, het was een fijne dag die smaak naar meer...

2010 toch wel in mineur ingezet


26 december 4u ‘s nachts... vertrek van Hanne en Kurt! Wij brengen hen richting de grens met Mexico en rijden dan meteen door naar Huehuetenango, omdat we nog een heleboel mandados (boodschappen en allerhande) te doen hebben! Alles verloopt vlot... tot Miet in de namiddag plots een stekende pijn in haar zij krijgt...haar nieren zijn in form helaas!

Om een lang verhaal van wachten, kliniek bezoeken, inspuitingen, pillen, x-ray fotoos en echografieen en nog eens zeer veel wachten kort te maken...: Miet heeft “iets” aan haar nieren en het is niet meteen duidelijk wat!



Daardoor zitten we al een hele week vast in de stad en is een echte oudjejaarsavond in Pojom, samen met de andere vrijwilligers, jammergenoeg aan ons voorbij gegaan... Het werd een zeer aparte nieuwjaarsnacht, wij op ons eentje in huehue stad, maar we probeerden er – met de nodige fisters en vuurwerk bommetjes midden in het lege! park – toch het beste van te maken! Op Nieuwjaarsdag moesten we voor de eerst keer in een week tijd NIET naar de kliniek, dus onze dag kon sowieso al niet meer stuk  Dit blogbericht is nog altijd geschreven vanuit het hotel.. we hopen keihard maandag eindelijk naar ons dorp terug te kunnen keren...

Foto’s konden we nu niet uploaden op de pc in het hotel, maar die voegen we zeker later nog toe, kwestie van een duidelijk beeld te geven he?! Blogberichten die we jullie zeker NIET willen onthouden de komende dagen:
-wat is onze taak binnen het project Vivir en Amor???? (want ja, we zijn hier hard aan het werk!)
-de eerste superspannende spoedbevalling door Wouter en Miet (en helemaal waar: wij waren er in het begin als enigen bij, Wouter knipte de navelstreng door en de baby werd net niet Wouter genoemd – wegens zeer moeilijk uit te spreken hier in Pojom en dus verkozen de ouders de naam Bram, de dokter in onze clinica!!!)
-onze nieuwe hobby: paardrijden!!!!
-Een beetje “ Chiro” in Pojom...ambiance!
-...

Wordt zeker vervolgd... !