Kiekeboe (de stripheld) in Pojom?!

Onderweg naar Huehue over het gebergte 'Los cuchumatanes' ...


Dag Allemaal,

Jullie wisten het misschien of niet, maar meestal is het Miet die deze blog rechthoudt. Ondertussen is het wel genoeg geweest dachten we hier in Pojom, bijgevolg doe ik (Wouter) ook maar eens een poging. Dit alles natuurlijk onder het goedkeurende en kritische oog van Miet (dit is zo bij alles wat ik doe ;-) ).


We zijn ondertussen al een eindje terug in Pojom. Pojom was opnieuw een beetje thuiskomen na onze maand ‘vakantie’ in Belgie.
Nog eventjes narusten zat er niet meteen in, maar dat zijn we hier gewoon in Pojom dus vlogen we er maar opnieuw in...

De jornada medica

De dag na onze aankomst in Pojom, vertrok ikzelf al terug naar Huehuetenango om Katleen (onze medische verantwoordelijke die binnenkort vertrekt na ons een jaar vergezeld te hebben) en onze patiënten te ondersteunen. In de militaire zone van Huehuetenango komen Amerikaanse dokters tweemaal per jaar een week gratis opereren. Voor Vivir en Amor dus een uitgelezen kans om enkele hard core patiënten door te verwijzen …
Onze eigen auto startte op de ochtend dat ze (Miet en ik waren toen nog niet terug) hier wilden vertrekken naar de jornada medica niet meer. Die stond toen we na enkele dagen Huehuetenango terug waren dus nog steeds stil. Ook dat zijn de ‘dagelijkse beslommeringen’ van coördinatoren in Pojom!


De promotoren poseren nog eventjes bij onze oude kar ...


Wouter vertrok opnieuw …

De wegen zijn hier slecht, de rijtijden lang. Dus een slechte auto konden we ons niet langer veroorloven. Al sinds we hier aankwamen liet onze geliefde Ford het een beetje afweten dus het was tijd voor een nieuwe (lees: tweedehandse) auto. Met de goedkeuring van de Belgische groep vertok ik dan ook vol goede moed naar Huehue.

En Miet …

Ondertussen bleef Miet in Pojom om de directeur(s) en leerkrachten van zowel de lagere als de middelbare school bij te staan in al hun vragen en moeilijkheden om het papierwerk voor het einde van schooljaar rond te krijgen. Het eigenlijk papierwerk lukt wel, maar meestal liggen een slechte internetsite van het onderwijssysteem in Guatemala (papieren moet je van internet halen, maar in een dorp zonder elektriciteit is dat niet vanzelfsprekend, maar daar hadden ze in de hoofdstad waarschijnlijk niet aan gedacht) en computerproblemen aan de oorzaak voor het platlopen van onze clinica... Maar zoals steeds staan we met de glimlach klaar om waar we kunnen een handje toe te steken.

Van een Ford Ranger 2007 naar een Toyota Hilux 1998

De auto werd op de morgen van vertrek in gang (West Vlaams zeker?) geduwd (dat was de enige manier om nog te starten bleek na herhaaldelijk proberen). Daarna in één stuk naar Huehuetenango zonder de motor af te leggen. Eenmaal aangekomen in Huehue kon ik rekenen op de hulp van Jorge Castillo, al sinds jaar en dag een vriend van het project Vivir en Amor en toevallig ook autoliefhebber. Hij zou mijn gids worden door het kluwen van autoverkopers die je in Huehue terugvindt.

Om het goedkoop te houden moest het sowieso een tweedehandsauto worden. Andere voorwaarden waren: hoog van de grond (anders haperen we constant aan de rotsen), robuust (weinig elektronica), Toyota (dan kan bijna iedereen hem hier herstellen en de vervangstukken zijn goedkoper), goede vering, 4X4 (anders strand je op 6 uur van Pojom), vierdeurs, diesel (=goedkoper) en dan natuurlijk nog heel praktisch.
Een praktische auto krijgt in Pojom de volgende invulling:
-moet patiënten vervoeren (als het gaat achteraan in de cabina, anders buiten in de bak (vb. zwangere vrouwen))
-moet carga (last) kunnen vervoeren
-moet serieus wat kracht hebben om veilig te kunnen dalen en stijgen
-er moeten tot 16 vroedvrouwen inkunnen voor de opleiding die we tweewekelijks geven
-er worden consulta’s meegdaan in afgelegenere dorpen (lees: nog slechtere wegen)
-…

Het verloop ...

Na enkele dagen goed nagedacht te hebben over de verschillende mogelijkheden, bleek dat er niet zoveel keuze was. Slechts twee opties schoten over. Heel concreet:

OPTIE 1
Een Toyota Hilux jaar 98. Een oude auto (en dat zag je), maar op zich 'echte beesten'. In die zin dat ze ook bladveren vooraan hebben, wat ervoor zorgt dat ze een veel hogere resistentie voor onze wegen hebben. Bots wel harder tijdens het rijden, niet zo 'suave'. Dat jaar is het laatste jaar dat ze bladveren vooraan hadden. Het kleur is donker vuil groen (met hier en daar een beetje schade aan de buitenkant). Weinig elektronica, makkelijk te onderhouden. Wel nog enkele kosten zoals batterij en banden en algemeen onderhoud. Maar ook niet snel op asfalt +- 100 km/u. Makkelijk uitwasbaar, de bodem dan toch. De zetels daar kon plastiek over getrokken worden. (ook met overgeven dient men hier bij de aankoop van een auto rekening te houden)



OPTIE 2
Een Toyote Hilux van 2006. Een nieuwe, moderne auto. In het blinkend grijs. Goede auto, wel gewone voorvering (=geen bladveren, je rijdt er veel zachter mee, maar zal ook sneller bokken). Veel elektronica. Wel nog in perfecte staat. Wel een 'sjieker' model, en zou bijgevolg veel in het stof moeten bijten. Moderner dus ook duurdere vervangstukken.

Een kleine denkoefening voor de mensen die Pojom en omstreken kennen maakt al vlug duidelijk dat de eerste optie de beste was.

Goede hoop ...

Deze opties wist ik op dinsdag. Ik was slechts de maandag vertrokken dus ik dacht: 'dit wordt makkelijk te regelen'. Ik kreeg al goede hoop om snel terug thuis te zijn… Goede hoop in Huehue om snel naar huis te gaan is een verduiveld slechte zaak bleek later (nochtans al een paar keer een slechte ervaring gehad, maar ik ben optimistich ingesteld hé). Toen puntje bij paaltje kwam en de kluitjes allang in het riet gestuurd waren (probeer ik het stilistische niveau van deze tekst nu op te krikken?) was het al dinsdag ... de week erna wel te verstaan...

Wat doe je dan vraagt een mens zich af?!
Eerst moest de prijs nog afgesproken worden. Vaste prijzen daar doen ze hier niet aan mee. Nadat de verkopers, mijn ondertussen goede vriend Jorge Castillo, probeerden om te kopen met 1000 Q (min of meer 100 euro) werd er toch een goede prijs bekomen. Omkopen moet je vooral binnen de context zien. Ze vragen iets meer en geven 1000 Q aan hem en zo hebben ze zelf ook nog iets over. De gringo (lees: Wouter) zal toch niks doorhebben. Maar dat niet gans Guatemala corrupt is werd duidelijk toen Jorge mij de dag erna op de hoogte bracht van het ganse voorval. Hoera voor ons geloof in de mensheid!

Wat moet je na dit dan nog doen zou je tweede vraag kunnen zijn?!
Papieren regelen, betalingen regelen, papieren regelen en betalingen regelen. En heb ik al gezegd wachten, wachten en wachten? Zo passeer je wel snel 6 dagen. Tip van de redactie: Om te weten hoe het precies in zijn werk gaat: lees de Kiekeboe strip ‘Geef 8’. Hetzelfde gevoel kennen wij hier ondertussen ook ...

Gelukkig kwam Mietie mij te hulp de zaterdagmorgen (dat wil zeggen om 2 uur s’nachts in Pojom vertrekken om om 10u30 in de voormiddag in Huehue aan te komen). Aangezien wachten één van onze voornaamste bezigheden was hadden we ook tijd om ons netwerk nog wat te versterken. We kozen voor een bezoek aan de Area de Salud (overheidsdienst voor gezondheid in Guatemala) en ook aan Ixmucaneh (project om meisjes te laten studeren in Hueheutenango). Bij deze laatste werd ons trouwens beloofd dat twee meisjes uit Pojom zouden worden toegelaten om verder te studeren. Een op zich zeer unieke gebeurtenis (want meisjes in Pojom studeren normaal niet verder …) moest alles volgens plan doorgaan. Het gesprek kreeg al vervolg (het project kwam al tot in Pojom om de leerlingen en ouders in te lichten over verder studeren na 3de basico) en wordt hopelijk zeker nog vervolgd …




Maar eind goed al goed (zoals ook in de eerder vernoemde Kiekeboe strip) reden we dinsdagavond Pojom binnen met het nieuwe Vivir en Amor voertuig …

En dan nog: 1 november aan de andere kant …



Ook hier worden de doden gevierd en dat wilden we niet aan ons voorbij laten gaan. Vanmorgen (de clinica is gesloten vandaag) gingen we op zoek naar het oude kerkhof van Pojom. Het nieuwe kerkhof ligt in het centrum.
Na een uurtje stappen kregen we het kerkhof te zien op een flank van een berg. Als laatste rustplaats, met zo'n uitzicht, niet slecht … Ook op dit oude kerkhof worden de graven nog steeds versierd en wordt er eten gebracht voor de doden. De gebruikelijke kaarsen konden natuurlijk ook niet ontbreken … Een deugddoend uurtje bezinning en daarna terug naar onze clinica!

The end …

U merkt het, met ons, alles nog steeds naar wens.
Korte blogberichten zijn jammergenoeg niet echt aan ons besteed … Pardon!

Mochten er TD fouten instaan of voldoe ik niet aan de stilistiche kenmerken van een blogbericht? Dan komt dat vooral doordat Miet het niet meer nagelezen heeft. Indien toch nog reacties? Gelieve dan iets te laten weten op schrijfhetzelf@gmail.com. :-)

Stevige groet,
Met liefs,

Wouter
Miet

D-DAY

Zaterdag 16 oktober om 13u… er hangt spanning in de lucht van Pojom Ciudad!
Vandaag wordt zomaar eventjes EN de comisión van V&A én een gloednieuwe alcalde (burgemeester) voor Pojom verkozen!

Het gaat om een “asamblea general” (een algemene dorpsraadpleing), alle padres (familihoofden) van Pojom zijn uitgenodigd… Je zou voor minder op netels zitten é (vooral miet dan toch!).

14.30u Bijlage nog GEEN KAT te zien aan het Salon, het dorpszaaltje achter de clincia… we snappen er geen snars van! Het is toch al anderhalf uur later?

14.40u De policia’s beginnen met de installatie van de grote boxen en de micro’s in de zaal.Er is dus toch IETS te doen alleszins…

14.50u De eerste mannen troepen samen, overal verspreid, niemand gaat naar binnen…

14.55u Tot onze grote verbazing én opluchting duikt plots een grote groep vrouwen op die kordaat – en als eersten – de zaal binnenstapt.

14.56u Gelukkig lijkt dit het startsein te zijn voor iedereen om zich naar de zaal te spoeden, en poco a poco stroomt de zaal vol. De mannen begeven zich allemaal naar de linkerkant . Links vooraan op de stoelen mét bijhorend tafeltje de leden van de COCODE (de grote raad van het dorp) en de “belangrijken” uit Pojom, zwijgend, rustig... Links achteraan een grote groep die rechtstaat en heel wat luidruchtiger is!
Rechts, op de stoelen zonder tafel, de vrouwen!

15.00u Luide marimba muziek schalt door de boxen, micro’s worden getest, … en wouter en mietie helemaal ready vooraan (samen aan de vrouwenkant!!!!). Vivir en Amor moet als eerste de massa toespreken… een poepnerveuze mietie - die niet moet spreken – speelt een doodkalme wouter – die het woordje zal doen - nog wat laatste extra tips door ;-) …

15.50u De marimbamuziek klinkt nog steeds in onze oren, het volk blijft gezapig binnen komen, extra banken worden er op het laatste nippertje dan toch nog bijgehaald … maar voor de rest is de situatie nog weinig veranderd!

16.00u De vergadering start met een gebed. Een belangrijke man uit de kerk start, hij bidt door de micro zijn eigen persoonlijke gebed, luidop voor iedereen. Na enkele seconden bidt ook elke persoon uit de zaal luidop mee. Let op, dit gaat wel helemaal niet zoals bij ons, waarbij iedereen dezelfde tekst mee bidt. Hier bidt elke persoon zijn eigen persoonlijke gebed, met eigen vragen, bedankingen…. voor god.

Concreet betekent dit dus dat de hele zaal van 300 mand luidop door elkaar woorden aan het prevelen is, met de blik neergeslagen en vol concentratie…
Heel erg indrukwekkend, om de koude rillingen van te krijgen!

16.05u De huidige alcalde neemt het woord en leidt “CHAM” Wouter in (CHAM is een soort eretitel in het Q’anjob’al. Die krijgen alleen de respectabele en meestal ook veel oudere mannen uit het dorp) NOOT VAN WOUTER: DIT STUK IS GESCHREVEN DOOR MIETIE ;-)

Nadat “Cham Wouter” zijn uitleg gedaan heeft, ontstaat een hels lawaai in het hele publiek! Een fractie van een seconde wisselen we een ongeruste blik omdat we vrezen we dat het hele dorp gewoon woedend wordt en ze waarschijnlijk helemaal geen goesting hebben in een comisión… maar al snel blijkt dat het kiezen van de 5 vertegenwoordigers gestart is en dat luid geroep en veelbetekenend armengezwaai de normaalste gang van zaken is!

Op een of andere manier - we hebben er geen zicht op HOE precies, want heel wat geroep door elkaar en alles speelt zich af in het voor ons helaas nog steeds onbegrijpbare Q’anjob’al - kreeg Maestro Juan vooraan plots een naam door die hij dan op het krijtbord schreef, wat op hetzelfde moment onthaald wordt door een warm applaus én een duidelijk boe-geroep.

Maar eenmaal een naam op het bord, dan lijkt die naam daar vast te blijven staan… (volgens de vrouw naast ons die we tot onze vertaaltster omgedoopt hebben!) we hebben een verkozene! En zo gaat het door tot er vijf namen op het bord staan, 4 mannen en 1 vrouw. De vrouw is duidelijk niet akkoord en roept voor iedereen dat er nog een vrouw bij moet en een man weg! De alcalde vraagt Wouter of er nog een vrouw in de groep moet komen, en Wouter legt duidelijk uit van wel. Een plotse stilte in de zaal. Daarna een luid gejoel, ze kiezen er heel onverwacht nog een zesde man (!) bij. Geen idee waarom, maar het resultaat is een comisión van Vivir en Amor, met 5 mannen en 1 vrouw (die we eigenlijk van haar nog pluimen kennen!) Maar we zijn dik tevreden, we hebben onze groep en we gaan er voor nu!!!!

En daarna volgt het belangrijkste van de vergadering: de verkiezing van de nieuwe alcalde. De “oude” alcalde draagt 2 kandidaten voor, waaruit gekozen moet worden! Maar vanuit de mannengroep achteraan klinken enkele nieuwe namen, en algauw prijken op het bord 2 extra mannen. Het wordt dus een groep van 4 waaruit het dorp zijn keuze moet maken…

En dan gaan ze 1 voor 1 elke persoon uit de hele zaal na en vragen ze op wie hij of zij stemt. Daarvoor doet iemand een rondje door de hele zaal – waar naar onze schatting toch wel 300 man aanwezig is – en wordt naar voor geroepen wie een stem krijgt. Vooraan op het krijtbord turft de maestro streepjes naast elke naam… deze eerste stemmingsronde duurt zeker een uur lang!

Anonimiteit van de stemming? NEEN! Maar dat bleek voor niemand een probleem. Mietie had er haar “kot in” om goed te luisteren wie uit Pojom nu eigenlijk voor wie stemde… en heeft al hele theorieën klaar over welke specifieke groepen voor wie stemmen en waarom…

Duidelijkheid? ZEKER WETEN! Klarer en duidelijker kan bijna niet… maar of het het vlots vooruit gaat?

Kans op valsspelen? MINIEM want zowaar de hele zaal kijkt nauwlettend toe of er wel juist geturfd wordt!

Al snel bleek toch wel dat het tussen 2 personen zou gaan, tussen iemand die door de alcalde werd voorgedragen en de andere die uit de achtergroep erbijgevoegd werd… wat ook goed naar voor kwam was dat de “voornaamsten” (zoals wij hen zien en noemen, is in het “echt” mss niet zo!) voor de kandidaat van de alcalde stemden en dat de hele groep achteraan de andere verkoos…

Uiteindelijk werd het een hele nipte overwinning voor de kandidaat van de groep achteraan…

Daarna moest ook nog de tweede alcalde verkozen worden, nog een uurtje stemmen erbij dus, want men gaat nog eens opnieuw op krak dezelfde manier te werk: 1 kandidaat werd voorgedragen door de ene groep, achteraan hoorde je al een andere naam ruisen, elke persoon uit de hele zaal deelt apart en luidop zijn stem mee, de maestro turft vooraan en het totaal aantal streepjes wordt opgeteld… opnieuw wint de persoon vanuit de ‘achtergroep’ het pleit!

Woelig, anders, luidruchtig, boeiend, spannend en iets wat – daar zijn we bijna zeker van – nog maar weinigen op die manier gezien en meegemaakt hebben… zo kan deze verkiezing genoemd worden!

Toen we onze promotor Carlos vertelden wie verkozen was, reageerde hij heel laconiek: “Ah jah, ze hadden dat gezegd in Pojom, dat de NEE-groep (in Pojom is er momenteel een duidelijek NEEN TEGEN DE HYDRO-ELECTRICA groep en een andere JA –groep) iemand tot alcalde wou verkiezen die tegen Hydro-electrica was…
Vandaar dus de duidelijke tweespalt in het publiek (we hadden het toch goed gezien!)…

Vandaar het kabaal, de spanning, de bitse strijd en de harde tegenstellingen… er was véél meer aan de hand dan wij belgen hadden durven vermoeden!
Deze verkiezing werd bepaald door voorstanders en tegenstanders van Hydro-electrica hier in het dorp… ( Hydro electrica die weliswaar electriciteit zou leveren, maar dit ook tegen de zware tol van 75 procent van het waterverlies uit de rivier van Pojom…).

Pojom heeft gekozen…

W & M

comision de vivir en amor

Muy buenas tardes a todos y todas!

Even heel kort...

nu zaterdagnamiddag staan we voor een ontzettend belangrijke vergadering (dat vinden wij toch!) en we kijken er nu al met spanning naar uit...

We willen namelijk een Comisión de Vivir en Amor oprichten... dat is een raad (een werkgroep) met daarin 5 mensen uit het dorp, 2 promotoren uit de clinica en 2 vrijwilligers. Die raad zou vanaf nu maandelijks samenzitten om mee te helpen nadenken over de werking van Vivir en Amor hier in het dorpje Pojom.

Op die manier willen we het dorp meer betrekken bij activiteiten, plannen, ideeën van Vivir en Amor... En ook omgekeerd, willen wij zo wat meer voeling krijgen met wat er in het dorp leeft en wat voor hen belangrijk is!

De raad zou dus voor een betere uitwisseling, een betere wederzijdse communicatie kunnen zorgen... wat iedereen maar ten goede kan komen denken wij dan!


We zijn er al een tijdje mee bezig, het speelde al lang door ons hoofd, maar de concrete uitwerking is natuurlijk niet altijd zo evident en laat soms wat langer op zich wachten dan we eigenlijk wel zouden willen (om een heleboel redenen)!

Maar nu zijn we dus zover, zaterdag zal er een grote dorpsvergadering gehouden worden met alle padres (familiehoofden) en zal het hele dorp een groep verkiezen!

Een vertegenwoording van de vrouwen in deze raad, dat behoort waarschijnlijk nog niet tot de eerste stappen (maar wie weet!) - al zal er van de vivir en amor kant wel zeker een vrouw bijzitten, vrijwilliger en/of promotora - maar sowieso zal het wel de al de moeite zijn en vooral heel erg boeiend! Dat hopen wij alleszins...

wordt zeker vervolgd
we houden jullie graag op de hoogte!

stevige groeten
met liefs

wouter & miet

BACK TO POJOM

Donderdag 30 september. Rond een uur of 2 richting kortemark om daar de trein te nemen naar Zaventem. In zavemtem werd gelukkig vlug duidelijk dat we geen last zouden ondervinden van de stakingen daar. Ook in Madrid zou het spannend kunnen worden want we hadden van stakingen gehoord... Maar geen vuiltje aan de lucht, vrijdag 1 oktober om 2u 'snachts zoefden we door de wolken richting Mexico Ciudad! WOOHOOOW!

In de luchthaven van Mexico aangekomen werden we volledig doorgelicht door de "migracion" en moesten we nog extra belasting betalen op een pc voor het project (maar gelukkig werd niks gezegd over de -zware- medicijnen waar onze rugzak van uitpuilde! Oef! ).

Na een halve dag rust in Mexico city die vooral bestond uit liggen in het park en monopolie spelen, sprongen we op de bus richting Comitan. Normaal een busritje van een luttele 15 uur, maar deze keer werd het er eentje van maar liefst 22uur en een half (amai ons gat!!!!). De Mexicaanse bruggen waren blijkbaar niet allemaal bestand tegen de orkanen die de laatste weken woedden in het zuiden van Mexico! De bus moest verschrikkelijke omwegen maken, ons geduld (en vooral mieties!) werd echt serieus op de proef gesteld!

Zondagmiddag in Comitan kregen we een mailtje van Katleen: rotsblokken versperden de weg tussen San Mateo en Pojom (door de hevige regenval!). Daardoor onmogelijk om in Pojom te raken langs die weg, alles ligt nog altijd stil. En op het enige alternatief, de moeilijke weg via de berg die bijna niet te doen is met de auto, was alle openbaar vervoer afgeschaft wegens 3 sterfgevallen bij het familiebedrijf die het vervoer regelt!

Conclusie: we konden onmogelijk in Pojom te raken, nu nog steeds is heel Pojom werkelijk van alles afgesloten!

Gelukkig zat Katleen in Huehuetenango met enkele patiënten voor de “jornada medica” (speciale operatiedagen door Amerikaanse dokters). We zijn dus eerst naar Huehue gereisd met een chickenbus die onverantwoord snel bochten neemt, en daar zagen we Katleen terug!

En diezelfde namiddag nog hebben we de trot naar Pojom aangevat (met de auto van de clinica in Yalanhuitz want ook onze eigen auto had het weeral eens begeven!) met zes patiënten en Charlotte, een nieuwe vrijwilligster!

Maar ook daar kregen we nog met een obstakeltje te maken: de (asfvalt!)weg tussen Huehue en Camoja werd versperd door rotsblokken! We moesten er een halfuur wachten, terwijl grote machines de stenen opzij duwden…

Maar EIND GOED AL GOED, maandagavond laat kwamen we moe maar voldaan aan in Pojom! Pojom blijft onvoorspelbaar en heel verrassend, maar daar houden we van hé! Wouter vertrok dinsdagmorgen al opnieuw terug naar Huehue, waar de rest van de patiënten nog opgehaald moest worden!

Een vliegende spetterende start, dat is het minste wat je ervan kunt zeggen!

Maar het doet ongelofelijk deugd om de Pojomse natuur weer te ruiken, om de Pojomeros terug te zien en om de zalige sterrenhemel weer te kunnen bespieden, om de luide anuncio’s weer door te luidsprekers te horen schallen, om de muggen weer ongenadig te voelen stekken, om naar de tienda’s te gaan en een heleboel mini chipszakjes te kopen, om de kinderen weer MIETSIE en BOUTER te horen roepen, om ’s morgensvroeg wakkergeklopt te worden door patiënten, om ’s avonds op het bankje voor de clinica te genieten van de rust, om te basketten op het pleintje samen met enkele leerlingen van de básico en keihard te verliezen, om weer Engelse les te geven in de 1ste básico voor 34 leerlingen, om onze promotoren en de vrijwilligers terug te zien, om ons opnieuw met koud water te wassen en om dus zéér snel gedoucht te hebben, om frigol (bonen) te eten, om te platicaren (tetteren) met de Pojomse vrouwen, … om weer in Pojom te zijn!

Kortom, we hebben alweer heel wat meegemaakt in onze eerste twee dagen en zijn ontzettend blij hier terug te zijn! En CON MUCHO GUSTO (met ongelofelijk veel goesting) gaan we er weer keihard tegenaan! YEEHA!!!!

Saludos coriales,
Hasta la proxima!

Wouter y Miet

Helemaal opnieuw!

Dag allemaal,


Het is ondertussen alweer een eindje geleden dat jullie nog iets van ons hoorden! Hiervoor onze oprechte excuses ...


Na een maandje Belgenland en enkele kilo's bij (13 in totaal, Wouter kwam er 10 bij en Miet 3), is het voor ons opnieuw tijd om onze koffers te pakken en ons richting Zaventem te begeven. Hopelijk dan via Madrid (als de staking daar niet meer doorgaat) hopen we uiteindelijk om vrijdagochtend 6 u lokale tijd, in Mexico City aan te komen. Daarna een busreis van 17u tot in Comitan en dan nog enkele verwaarloosbare uurtjes hoppen van het ene minibusje naar het andere ...


De maand Belgie was in enkele woorden: intens, interessant, nuttig, lastig, boeiend, ... De lange trot heen en terug is dus zeker de moeite waard geweest om familie en vrienden terug te zien, enkele zaken voor het project op punt te stellen en te genieten van warm water douches en andere banale zaken (die we eerlijk zijnde zoals altijd wel heel hard konden apprecieren!

We vertrekken nu ook met een volle batterij en goede moed terug naar Pojom (niet dat we daar met lege batterij en zonder moed vertrokken zijn hoor)!

Een veel gestelde vraag was wanneer we nu terug zouden keren, maar daaromtrent houden we het nog even spannend! Wat we wel al weten is dat we nog tussen de 8 en de 12 maanden wegblijven... ! In november-december weten we de exacte aankomstdatum!

Met dit nieuwe vertrek willen we ook onze blog nieuw leven in blazen ... Misschien iets kortere berichten, maar wel regelmatiger!

Geniet ervan en hou jullie goed!
Hasta Pronto,

Wouter en Miet

Veel foto's en weinig tekst!

Dag Allemaal,

Bloggen lijkt misschien makkelijk, maar geloof ons, dat is het helemaal niet. Het is niet dat we niet willen, maar vooral tijd ontbreekt om eens een deftig blogbericht te posten. Daarbij komt dat wat we zien, leren, doen, smaken en voelen ook niet makkelijk te omschrijven valt.

Om dit euvel te verhelpen hebben we wat foto's opgeladen op picasaweb.Niet zozeer het werk, maar wel de omgeving en randactiviteitjes staan centraal ... Want ook deze maken het leven hier de moeite waard!

Ga naar http://picasaweb.google.com en zoek de account van woutergua@gmail.com

De mappen 'wandeling Darinel + kermis Ixquisis' en 'Sponsorloop Pojom' zijn de laatste nieuwe ...

Kijk, geniet en geef zelf een invulling aan ons verhaal!

In september, als we voor vier weekjes onze heimat bezoeken, geven we maar al te graag meer uitleg ...

Dus voor wie nog moest twijfelen, we zijn nog steeds in Pojom en doen ons best hier!

Sorry voor het niet zo succesvolle vervolg van onze blog en tot binnenkort voor hopelijk meer nieuws!

Met een stevige groet,
Met liefs,

Wouter
Miet

WIST JE DATJES… PART TWO!

(De foto's volgen)

WIST JE DAT…
- We ondertussen al bijna 8 maanden van het Guatemalteekse/Pojomse leven mogen proeven?

- Een blikseminslag op iemand of op iemands eigendom door de Pojomeros geïnterpreteerd wordt als een signaal dat die persoon slecht is?

- Het hier elke dag ongeveer 40 graden is…

- … en het daarna elke avond onweert en stortregent?

- we elkaar compleet niet kunnen horen als het stortregent op ons golfplaten dak?

- Wouter het gras in de tuin op Pojomse wijze gemaaid heeft: met de machete! (en er slechts één ‘bleine’ op zijn hand verscheen na zijn beulenwerk)

- Meisjes als ze huwen bij de familie van haar man gaat wonen, ook als die man uit een veel verder gelegen dorp afkomstig is?

- Gezinnen hier dan ook zoveel mogelijk zonen willen… Enkel de zonen kunnen later zorgen voor de ouders, de dochters niet want die staan in voor de schoonfamilie…

- Een comadrona (vroedvrouw) 100Q vraagt als er een meisje geboren is, en 150Q als het een jongen is? Om dezelfde bovenstaande reden…

- Miet al 7 dagen HEES is en dat een niet te onderschatten last is voor haar…?

- Elke vrijwilligers VOL VOL VOL beten staan die ongelofelijk jeuken en we bij de Pojomeros geen enkel bultje of plekje opmerken…

- Je de burgemeester van het dorp kunt herkennen aan de lange scepter (houten stok met kleurige lintjes) die hij altijd bij zich draagt en de policia’s aan hun kleinere versie ervan?

- Pojom 3500 inwoners telt en er meer dan 7 verschillende kerken zijn die allen een grote aanhang kennen…

- Pojomeros graag spuwen op de grond, waar ze ook zijn… (dit betekent ook IN de auto, IN het huis en IN de kerk…)

- En dat Wouter dit goedkeurt met de volgende frase: ‘beter dan in de longen houden!’

- Er bijna examens zijn voor de leerlingen van het básico? En daarna 1 weekje vakantie en vervolgens opnieuw les…

- We tijdens een wandeling in de buurt van Pojom prachtige grotten ontdekt hebben (met mega spinnen erin mét eieren, waar Miet niet zo fan van was), oude maya-ruines (daar gaat Wouter graag van uit), ongerepte stukjes natuur met kloven en spleten…

- Darinel, onze gids, klimt zonder problemen in de hoogste bomen en maakt handig gebruik van de aanwezige lianen!

- We hard aan het nadenken zijn over de toekomst van Vivir en Amor…

- Koppels hier zelden uitingen van liefde vertonen in het openbaar… hand in hand lopen of een dikke kus geven hoort er hier niet bij…

- De kinderen “Kiekeboe” (omgekeerd verstoppertje) écht de max vinden? En dat ze vanuit het struikgewas ook allerlei dierengeluiden nabootsen eens ze verstopt zitten? HILARISCH, deze Pojomse versie van kiekeboe…

- Het 28 juli GROOT feest is van de clinica! Yeeha!

- Wouter van plan is om eens een dag mee te gaan werken op de campo (op het veld) met Alonzo en Miet tortilla’s wil leren bakken van Petrona! Jaja wij doen mee aan het rollenpatroon ;-)

- We niet meer door het dorp kunnen lopen zonder dat we van alle kanten WALTER of MIETS horen?

- Guatemala door een hevige tropische storm getroffen is met méér dan 200 doden?

- Wij er gelukkig niets van gemerkt hebben, behalve een ongelofelijke stortbui van 24u aan 1 stuk!

- We hard aan het werk zijn om de website van Vivir en amor helemaal aan te passen…

- We het project AFOPADI bezocht hebben en er héél veel van opgestoken hebben? Ook de Guatemalteekse organisatie ASECSA werd aan een spervuur van vragen onderwerpen! Boeiend!

- De bureaucratie in Guatemala hoogtij viert? De juiste handtekeningen door de juiste personen mét de juiste stempel blijken soms van het allergrootste belang… tot grote frustratie soms van wij Belgen die gewoon zijn van het allemaal wat rapper te doen! Maar daarom beter????

- We met Vivir en Amor ondertussen ook een mooie stempel hanteren? ;-)

- We snel bezoek krijgen van Gunther en van de ouders van Miet? Joepie!

- We in september een maandje terug in Belgenland vertoeven…