Hola compañeros!!!
“Bueno pues” (stopwoordje van hier!),
veel te lang geleden dat we nog iets van ons lieten horen… “Pero no tenga pena”!!! (zit er maar niet teveel mee in!), we zijn in topvorm en voelen ons hier helemaal thuis! En dat gevoel zal alleen maar sterker worden, want over een weekje krijgen wij hoog bezoek vanuit het thuisfront: de familie van wouter komt even in Pojom piepen… we kijken er naar uit!!!
Adios pues, hasta la proxima!!! Que le vaya bien!!! (Byebye, tot de volgende keer, het ga jullie goed!!!)
Voor wie er nog aan twijfelt, ja, het is waar: Wouter en Miet zijn in ‘het guatemalteekse onderwijs’ gedoken! En het mag gezegd, nooit gedacht dat we nog eens zo zouden genieten van de schoolbanken!!!
Maestro Wouter geeft Engelse les in het derde jaar, twee uur per week maakt hij daar hun klas onveilig!!! Seño Miet (afkorting van señora) geeft computerles in de drie klassen van de básico, het middelbaar van Pojom. We zien jullie al bijna fronsen: Miet? En computers? Toegegeven, dat lijkt niet de meest voor de hand liggende combinatie! MAAR...
De meeste leerlingen hebben hier nog NOOIT VAN HUN LEVEN met een computer gewerkt. Het is dus de allereerste keer dat ze daarmee in contact komen, en dat betekent dat we echt helemaal van nul starten in de lessen met de uiterste basis: de computer leren opstarten, de muis leren gebruiken, kennismaken met de cursor en met Word…
Mijn eerste les was complete chaos: hoewel ik er rotsvast van overtuigd was dat ik mijn les heel eenvoudig gemaakt had, bleek ik toch te veel uit te gaan van een ‘voorkennis’… Ik had er bijvoorbeeld niet bij stil gestaan dat ‘werken met de muis’ niet zo evident is… Ik was compleet vergeten dat het eigenlijk wel ingewikkeld om het aanklikken van knoppen op het scherm uit te leggen… En in het algemeen had ik er niet aan gedacht dat een computer eigenlijk wel iets heel ‘abstracts’ is…
We mogen natuurlijk niet vergeten dat wij in België al leren werken met computers vanaf de kleuterklas: het is zodanig ‘normaal’ en ‘gewoon’ voor ons, dat we zouden vergeten dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het voor ons soms lijkt! Maar dat maakt het net ongelofelijk boeiend en zo ontzettend leerrijk!!! Het is telkens weer een hele uitdaging om de gepaste methode te vinden, maar ik doe mijn uiterste best om het zo leuk mogelijk te houden!
De leerlingen zijn heel gemotiveerd, de wil om met de computer te kunnen werken is reusachtig GROOT! Ze stellen vragen, zoeken, ploeteren en gaan vooruit! Wat een verschil nu al bij de allereerste keer, ondertussen maken ze tekeningen in Paint en kunnen ze al tekstjes opmaken! WOHOOOW! Ik leef volledig met hen mee en wil even hard als hen dat ze tegen het einde van het schooljaar een goeie basis hebben…HOPPA! We gaan ervoor!!!!
Ik geniet er ook van om met hen een praatje te slaan zo tussen de lessen door, om af en toe eens een woordje Q’anjob’al te leren, om samen het schoolfeest voor te bereiden (dansjes oefenen met de meisjes!!!), om hun schilderwerken op de schoolmuur te bewonderen, … juffrouw mietie vindt het allemaal heerlijk!!!
De primaria (de lagere school in Pojom)
Na een reeks stakingen van leerkrachten in het hele land, is uiteindelijk – 2 maanden later dan normaal – ook de primaria uit de startblokken geschoten!
EN HOE?!
- 750 (!!!) leerlingen van 5 tot 12 jaar krioelen elke morgen over de speelplaats
- klassen van meer dan 70 (!!!) leerlingen met 1 slechts leerkracht zijn absoluut geen uitzondering (ik bewonder hen echt want het is absoluut niet te onderschatten!)
- houten klassen waar je eigenlijk ook de leerkracht uit de klas ernaast kunt horen roepen!
- Heel veel lawaai (tot in onze clinica te horen!)
- Maar wel een zeer gezellig sfeertje!!!
Wordt zeker nog vervolgd...
Wat we jullie zo graag nog zouden vertellen: de misvieringen van hier (ambiance verzekerd!), het feest van de katholieke kerk (en wij die naar voor geroepen werden om te dansen voor zowat het hele dorp!), het schoolfeest van Pojom, de hele reeks spoedgevallen in onze clinica, de strijd in Huehue om alle boodschappen gedaan te krijgen, het superleuke bezoek van de vrienden van Wouter, onze tochtjes in de guatemalteekse natuur (met live slangen in de bomen!!!)... We doen ons best!!!
Een lieve stevige groet
Miet en Wouter
