vrijdag 2 april 2010

Pojom uit vogelperspectief (deel 2)



De koffie
Koffie is een zeer belangrijk exportproduct in Pojom. In het koffieseizoen ligt dan overal koffie te drogen… het is een heel karwei om de koffie te plukken, de rode van de groene te scheiden, ze te laten drogen… Het verlezen van koffie zoals bijvoorbeeld de vuiltjes eruit te halen is ook een typische vrouwentaak! Vaak zijn het de oudste vrouwen van het dorp die dit werk doen…
Op de foto zie je de grote houten bakken waarin de koffiebonen drogen voor ze kunnen verkocht worden. Ze kunnen ook rap op elkaar gestapeld worden en afgedekt als het regent.





Spelen op straat…

Kinderen spelen heel veel op straat… op deze foto zie je hoe ze een soort petanque spel spelen met de stenen die overal op de grond verspreid liggen. We zagen ook al kinderen die hinkelden, op zelfgemaakte stelten van stokken en blikjes liepen, voetbalden met stenen…





Frietkot
De laatste mode in Pojom zijn kleine kraampjes met “papas fritas”: frietjes! Toen we hier aankwamen was er slechts 1 kraampje waar je frietjes kon vinden, ondertussen zijn dat er al een stuk of vier/vijf! De frietjes zijn lekker, maar kunnen helaas nog niet tippen aan de goeie ouwe Belgische friet… De Pojomeros snijden ze heel erg dik en ze worden ontzettend vettig gebakken! (als de frietjes in het zakje zitten, is heel je zakje in een mum van tijd doordrongen van het vet) Ze doen er ook een kleurstof op, om de frietjes wat geler te laten lijken! Er schuilt enig gevaar in het eten van Pojomse frieten, met name “diarrea”. Maar zeker het proberen waard!!!!
Als Wouter zo’n kraampje passeert heeft hij altijd trek…





Miet met de “ropa-girls”
Bijna elke dag (en liefst ’s morgens heel erg vroeg!) komen “de ropa-girls (de was-meisjes)” naar onze clinica met dezelfde vraag: “Dice mi mama si no tienen ropa para lavar?” (Mijn mama vraagt of jullie kleren hebben om te wassen?) Af en toe geven wij was aan hen mee (tegen betaling), maar vaak doen wij onze was zelf in de rio (met het zelfuitgevonden wasmachine-systeem in bekkentjes van Wouter). Toch blijven de meisjes volharden en staan ze heel vaak aan de deur, ze gaan ook niet weg voor ze elke naam van elke vrijwilliger overlopen hebben om te weten of die al dan niet “ropa” heeft… En wees gerust (dat wisten we niet, maar potverdikke was genoeg in een menage)





Marimbaspelers
De marimba… hét instrument van Pojom en omstreken! Het lijkt op een xylofoon, maar dan zeer veel groter want soms spelen ze met drie mannen samen op 1 instrument! Marimba muziek wordt voor alles en overal gebruikt: is er ergens een feest? MARIMBA!!! In de mis???? MARIMBA!!! Door de luidsprekers in het dorp als er geen boodschappen (annuncio’) zijn???? MARIMBA!!! Ook als er iemand gestorven is, weerklinkt de hele nacht marimba doorheen het dorp (dan speelt de marimba groep in het huis van de dode en gaan zeer veel mensen de familie daar bezoeken!).
Voor de vrijwilligers is de marimbamuziek soms wat lastig omdat die altijd en overal… HETZELFDE klinkt…
Op de achtergrond van de foto zie je de middelbare school met de schilderingen die de leerlingen zelf aanbrachten!

Bedankt en tot de volgende...

Wouterke en Mietie

Geen opmerkingen:

Een reactie posten